بیس ها در RTM چیست؟

17 آبان 1405
ارسال شده توسط
مسیر آرمانی، ورود به سرمایه گذاری
بیس ها در RTM چیست؟

ساختار رالی بیس رالی (RBR) و نشانه های قدرت تقاضا

الگوی RBR از سه بخش تشکیل میشود: حرکت صعودی یا رالی، مکث قیمت در یک محدوده به نام بیس، و سپس ادامه حرکت صعودی. این ساختار معمولا نشانه تداوم تقاضاست؛ اما صرف دیدن سه بخش برای معتبر دانستن زون کافی نیست. قدرت خروج از بیس، میزان فشردگی قیمت و جایگاه الگو در روند بزرگ تر هم باید بررسی شود. برای درک بهتر محل شکل گیری این نواحی، مطلب بررسی نواحی حمایت و مقاومت حقیقی را هم ببینید.

در RBR، بیس نقش مکث میان دو موج صعودی را دارد. اگر قیمت پس از این مکث با حرکت پرقدرت و کم تداخل از محدوده خارج شود، می توان بیس را نامزد تشکیل زون تقاضا دانست. در مقابل، خروج کم جان یا رفت وآمد طولانی قیمت در محدوده، نشانه ای است که باید از اعتبار زون کم کند؛ زیرا شکل ظاهری الگو به تنهایی تایید ورود نیست.

ساختار رالی بیس رالی (RBR) و نشانه های قدرت تقاضا

الگوی دراپ بیس رالی (DBR) و مکانیسم بازگشت از کف

الگوی DBR با ریزش قیمت آغاز میشود؛ سپس بازار در یک بیس متوقف میشود و با حرکت صعودی از آن فاصله میگیرد. تفاوت مهم DBR با RBR در حرکت پیش از بیس است: در DBR، فروشندگان پیش از تشکیل محدوده فعال بوده اند، اما خروج صعودی میتواند نشانه تغییر موازنه عرضه و تقاضا باشد. بنابراین این ساختار را باید یک احتمال برای چرخش قیمت دانست، نه تضمین برگشت روند.

برای ارزیابی DBR، بررسی کنید آیا خروج صعودی توانسته سقف کوتاه مدت یا ساختار نزولی نزدیک را بشکند یا خیر. اگر قیمت فقط اندکی از بیس فاصله بگیرد و دوباره به آن بازگردد، قدرت زون هنوز تایید نشده است. ترکیب الگو با تحلیل ساختار قیمت در پرایس اکشن کمک میکند نقش حرکت های قبل و بعد از بیس را در بستر روند ببینید.

الگوی دراپ بیس رالی (DBR) و مکانیسم بازگشت از کف

ضوابط تشخیص زون های تقاضای دست نخورده و معتبر

بیس تقاضا زمانی ارزش بررسی بیشتری دارد که قیمت با شتاب از آن خارج شده باشد، زمان زیادی در محدوده نمانده باشد و پس از شکل گیری، برخوردهای مکرر آن را مصرف نکرده باشند. «دست نخورده» بودن به معنی تضمین واکنش نیست؛ فقط یعنی قیمت هنوز به زون بازنگشته و سفارش های باقی مانده احتمالا کمتر تحت تاثیر برخوردهای قبلی قرار گرفته اند.

نشانه برداشت تحلیلی
خروج پرقدرت از بیس احتمال وجود عدم تعادل بیشتر میان خریداران و فروشندگان
بیس فشرده و کوتاه محدوده تصمیم گیری قیمت واضح تر است
بازگشت اول قیمت زون هنوز با برخوردهای قبلی فرسوده نشده است

پیش از معامله، زون را با روند تایم فریم بالاتر و محل قرارگیری حد ضرر بسنجید. اگر ورود فقط بر اساس لمس زون باشد و نشانه ای از واکنش قیمت دیده نشود، ریسک خطای تحلیل بیشتر میشود. در ادامه مقاله، این منطق را برای الگوهای عرضه DBD و RBD نیز به کار می بریم تا تفاوت زون های تقاضا و عرضه روشن شود.

نحوه ترسیم دقیق زون های بیس از سایه تا بدنه کندل

پس از شناسایی الگوهای چهارگانه، روش ترسیم زون نقش مهمی در کیفیت معامله دارد. معامله گران معمولا زون را بر اساس دو شیوه سنتی یعنی سایه تا سایه یا بدنه تا کندل بیس رسم می کنند. شیوه اول همه دامنه نوسان را پوشش میدهد اما حد ضرر بزرگ تری ایجاد می کند، در حالی که شیوه دوم زون فشرده تری می سازد ولی احتمال از دست رفتن پوزیشن را بالا می برد. انتخاب پهنای مناسب باید با سبک معاملاتی شما همخوانی داشته باشد.

شیوه ترسیم زون مزیت اصلی ریسک یا ایراد احتمالی
سایه تا سایه پوشش کامل نوسانات و گره ها حد ضرر بزرگ تر و کاهش ریوارد
بدنه تا سایه زون فشرده تر و ریوارد بالاتر احتمال فیل شدن و از دست رفتن نقطه ورود

هنگام ترسیم، به تعداد کندل های بیس و ساختار قیمت توجه کنید. اگر محدوده بیش از حد کشیده شود، منطق ورود مخدوش می گردد؛ بنابراین دقت در انتخاب لبه های معتبر بیس برای جلوگیری از خطای تحلیل ضروری است.

استراتژی ورود به معامله در پولبک به زون های RBR و DBR

نقطه ورود بهینه در زون های تقاضا معمولا هنگام نخستین پولبک قیمت به لبه زون یا محدوده پنجاه درصد کندل بیس شکل می گیرد. برای افزایش دقت، نباید صرفا با لمس زون وارد معامله شد؛ بلکه تاییدیه های قیمتی در تایم فریم پایین تر می توانند از ورودهای هیجانی جلوگیری کنند. برای دیدگاه جامع تر درباره این ساختارها، مطلب مدیریت ریسک و ستاپ های ورود معامله را نیز مرور کنید.

اگر قیمت با کندل های مومنتوم فرسایشی و بدون شتاب به بیس بازگردد، احتمال واکنش ضعیف تر می شود. ورود موفق زمانی رخ می دهد که ساختار قیمت در زمان پولبک، تغییر جهت موقت یا الگوهای بازگشتی کوچک را نشان دهد. این انضباط، تریدر را از تله های رایج بازار مصون نگه می دارد.

تعیین حد ضرر ایمن و مدیریت حجم بر اساس ساختار بیس

حد ضرر (Stop Loss) باید همواره در پشت ساختار بیس و خارج از بلندترین سایه کندل قرار بگیرد تا با نوسانات اصلاحی جزئی فعال نشود. گذاشتن حد ضرر بسیار نزدیک به بدنه بیس، پوزیشن را در معرض اسوییپ های کاذب قرار می دهد. همچنین حجم معامله باید بر اساس فاصله تا حد ضرر و میزان ریسک مجاز در کل حساب محاسبه شود، نه بر اساس سود احتمالی.

استفاده از تحلیل چندتایم‌فریمی به تایید اعتبار بیس کمک شایانی می کند. هنگامی که بیس معاملاتی با یک ناحیه مهم در تایم فریم بالاتر تلاقی پیدا کند، ستاپ ما اعتبار بیشتری خواهد داشت؛ با این حال، رعایت اصولی مدیریت سرمایه در هر شرایطی برای حفظ سرمایه الزامی است.

درباره دانیال شهبازی

بیوگرافی: کارشناسی ارشد مهندسی مالی از دانشگاه مارمارای ترکیه و مشاور سرمایه گذاری در شرکت های سرمایه گذاری و کارگزار های برتر کشور

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید